Πρώτον ο Σωκράτης θεωρεί απαραίτητο να έχει ο θεραπευτής μια ουσιαστική προσωπική επαφή με τον άρρωστο.

Δεύτερον κάνει σαφές ότι το φάρμακο δεν μπορεί να έχει κανένα αποτέλεσμα χωρίς τους λόγους με τους οποίους γεννιέται στην ψυχή η σωφροσύνη και ότι όπου υπάρχει σωφροσύνη εκεί υπάρχει και υγεία. Είναι προφανές ότι αυτό που συνιστά ο Σωκράτης είναι αυτό που θα αποκαλούσαμε σήμερα ψυχοθεραπεία.

Ο Πλάτων στην 7η επιστολή του προς τους φίλους του Δίωνα κάνει επίσης μια δήλωση που παρουσιάζει ένα ιατρικό ήθος και μια αντίληψη για την υγεία και την νόσο που είναι πολύ προχωρημένη σε σχέση με την σύγχρονη δυτική ιατρική, γιατί η πρόδος στην ανακάλυψη ιατρικών τεχνικών για την απομάκρυνση συμπτωμάτων δεν αποτελεί και πρόοδο στην αποκατάσταση της υγείας και ο στόχος της αρχαίας ελληνικής ιατρικής ήταν η αποκατάσταση της υγείας.

Εκείνος που συμβουλεύει έναν άρρωστο του οποίου ο τρόπος ζωής είναι επιβλαβής στην υγεία πρέπει πρώτα να αλλάξει τον τρόπο ζωής του ασθενούς και αν αυτός είναι διατεθειμένος να υπακούσει να προχωρήσει και να του δώσει άλλες συμβουλές. Αλλά αν δεν θέλει, θα θεωρούσα εκείνον που αρνείται να του δώσει οποιαδήποτε συμβουλή και γενναίο άνδρα και πραγματικά ιατρό, εκείνον δε που ενδίδει και άνανδρο και κακό επιστήμονα.

Ανέφερα ήδη ότι όλες οι άλλες ιατρικές παραδόσεις πλην της σύγχρονης δυτικής ιατρικής έχουν ένα ολιστικό προσανατολισμό, δηλαδή βλέπουν τον άνθρωπο ως μια ενότητα και την αρρώστια ως το αποτέλεσμα του βιασμού της παγκοσμίου τάξεως και γι' αυτό προσπαθούν με τις παρεμβάσεις τους να αποκαταστήσουν αυτή την τάξη μάλλον παρά να εξαλλείψουν τα ανεπιθύμητα συμπτώματα.

Η σοφία και η αξία όλων αυτών των αξιοσέβαστων παραδόσεων αποκτά μια ιδιαίτερη σημασία στην εποχή μας λόγω της εκρηκτικής καταστάσεως που έχει δημιουργήσει η μηχανιστική καρτεσιανή αντίληψη και επειδή στην παράδοση της εκκλησίας η ολιστική θεώρηση του ανθρώπου και του κόσμου φθάνει στην πληρότητα της, είναι επιβεβλημένη η ενδελεχής έρευνα της και η αξιολόγηση της. Στην εκκλησιαστική παράδοση είναι σαφές ότι ο άνθρωπος είναι μια ενότητα όπως είναι και το σύμπαν μια ενότητα όπως είναι επίσης σαφές ότι βασικά ο άνθρωπος είναι κύριος της υγείας, της ζωής και του θανάτου του.

Ήδη στην Παλαιά Διαθήκη τονίζεται η σχέση της ψυχικής και της σωματικής καταστάσεως του ανθρώπου και ότι η αρρώστια είναι αποτέλεσμα του τρόπου ζωής του ανθρώπου. «Καρδιά ευφραινομένη ευεκτείν ποιεί, ανδρός δε λυπηρού ξηραίνεται τα οστά» διαβάζουμε στις Παροιμίες και στη Σοφία Σειρά Χ: «ευφροσύνη καρδίας ζωή ανθρώπου, και αγαλίαμα ανδρός μακροημέρευσις... ζήλος και θυμός ελαττούσιν ημέρας, και προ καιρού γήρας άγει μέριμνα», «ως ικανόν, ανθρώπω πεπαιδευμένω, το ολίγον, και επί της κοίτης αυτού, ουκ ασθμαίνει, ύπνος υγείας επί εντέρω μετρίω ανέστη πρωί και η ψυχή αυτού μετ' αυτού, πόνος αγρυπνίας και χολέρας και στροφός μετ' ανδρός άπληστου».

Το ανθρώπινον σώμα απαιτεί ορισμένη ποσότητα και ορισμένο είδος τροφής για την συντήρηση και τη λειτουργία του. Όταν ο άνθρωπος καταναλώνει περισσότερη τροφή απ' όση χρειάζεται και διαφορετική τροφή απ' αυτή που χρειάζεται από λαιμαργία, αρρωσταίνει.